یعنی یه جورایی همه ی خونواده ها یا این پدیده درگیرن .

استرس .آرامش . ترس . فراموشی . انگیزه . پشتکار . درس . تلاش . رویا . نگرانی .

آینده. اضطراب . دانشگاه . امید .  دلهره .  تحصیل . زندگی و ...

اینها از معدود واژه هایی است که این روزها عموما کنکوری های عزیز باهاشون سر و کار

دارن که بکار بردن اینها یا بهشون شور و امید میده و یا ................

ولی این افراد دو دسته اند .

دسته اول اونایی که از واژه های امید بخش و طلایی و مثبت استفاده می کنن .

دسته دوم هم کسانی که متاسفانه کلمات نا امید کننده و منفی رو به کار می برن .

و اگر میزان تاثیر به کارگیری این واژگان رو در موفقیتشون بدونن قطعا از گروه اول خواهند

بود .

هر چند خودم هنوز به این مرحله از زندگی نرسیدم ولی یه جورایی درک می کنم.

چون می دونم که روز به روز دارم بهش نزدیک تر می شم .

امروز صبح هم زمان شروع آزمون سراسری گروه ریاضی (( ۸ صبح )) از خواب بیدار شدم و

برای موفقیت همگی این بچه ها دعا کردم و براشون نماز خوندم .

 موفقیت در کنکور و دانشگاه عالیه و بی نهایت خوبه ....

اما در نهایت همه شون باید بدونند که کنکور و دانشگاه آخرش نیست . و خیلی راه های دیگه

برای رسیدن به موفقیت وجود داره .

و به قول عزیزی :

کوتاه ترین راه برای تسکین کنکوری ها دیدن افراد موفق و خوشبختی است

که حتی از جلوی دانشگاه هم رد نشده اند  .

یادمون باشه اگر در کنکور سراسری و آزاد شکست خوردیم جای جبران هست اما اگر خدایی

 نکرده از کنکور خدا رد بشیم دیگه هیچ جای برگشتی نیست .
 

آرزوی موفقیت برای همه ی شرکت کنندگان در کنکور را دارم