عزیزم بزرگترین آرزوت چیه ؟؟

 اون روز گفتم دوست دارم اون ستاره که از همه پر نور تره مال من باشه .

دوست دارم بگیرم بزارم روبروم و تا می تونم نگاهش کنم .

مادرم هم در جواب من لبخند نمکینی زد و سر کوچکم رو با دستای پر

محبتش نوازش کرد .

کمی که بزرگتر شدم مادرم باز هم آن سوال رو ازم پرسید .

این بار گفتم دوست دارم ماه رو داشته باشم . می خوام مال من باشه تا تو

نورش غرق بشم.

بزرگتر و بزرگتر شدم . و باز هم مادر سوالش را تکرار کرد :

این دفعه گفتم : می خوام تمام گل های دنیا رو داشته باشم تا همه ی

زیبایی ها برای من باشد.

و باز مادرم لبخند زد .

اما روزی که مادرم چشمان زیبایش را برای همیشه به روی دنیا بست .... و

احساس کردم همه ی وجودم را در میان خروارها خاک قرار دادند .. 

اون موقع بود که تنها یک سوال از خودم پرسیدم :

بزرگترین آرزوی من چیه ؟؟؟

اون وقت بود که بزرگترین آرزوم تنها داشتن مادرم بود .

اون موقع آرزو کردم که فقط یک لحظه ی دیگه مادرم رو داشته باشم تا به

چشمان همچون ستاره اش و صورت ماهش نگاه کنم و زیبایی درونش را

 که به زیبایی همه ی گل های جهان فزونی داشت درک کنم.

چه حیف ..

روزگاری آرزوی امروزم را در کنار خویش داشتم و نمی دانستم که روزی به

بزرگترین آرزوی محال تبدیل می شود .