به شکوفایی گل

به نسیم سحرگاه سوگند

به غزل های وصال

به چراغانی شب

به نفس های تو در دهکده ی خاموشی

به دل آرایی شب بو

به هنرمندی آب

به بیابان خدا

دامن پر گل باد

به چمن زار طبیعت

به درختان سوگند

به نشاط بشری

به صداقت , دوستی

به شب و روز

و سیاهی و سپیدی سوگند

این همه خلقت او

از برای من و توست

از برای نفس هر انسان

و هر آن زیبایی که در این عالم هست

و خدای دوستی

و همه عشق و محبت

از برای من و توست

سینه ات پر کن از این گوهر خوش طینت خلق

سینه ات پر از این آیینه ی مهر و صفا

این همه هدیه به خلق

و کجاست شکر و سپاس ؟؟؟

از برای این همه لطف خدا ؟؟؟