یکی را دوست می دارم ولی افسوس می داند

از این رو او دگر خود را به من محرم نمی داند

به برگ گل نوشتم من که او را دوست می دارم

ولی افسوس از آن گل هم فقط خارش به چشم آمد

   عشق آن است که یکی برای دیگری چتری شود

       و او هیچ وقت نفهمد که چرا خیس نشد ؟؟؟

آنگاه که کاخ آرزوهای کسی را ویران میکنی

آنگاه که شمع امید کسی را خاموش میکنی

آنگاه که بنده ای را نادیده می انگاری و

آنگاه که حتی گوشت را می بندی تا صدای خرد شدن غرورش رانشنوی

آنگاه که خدا را میبینی وبنده اش رانادیده میگیری

.

.

میخواهم بدانم دستانت را به سوی کدامین اسمان دراز میکنی تا برای خوشبختی خود دعا کنی ...

گفتمش دل می خری ؟

پرسید چند ؟

گفتمش دل مال تو تنها بخند

خنده کرد و دل ز دستانم ربود

تا به خود باز آمدم او رفته بود

دل ز دستش روی حاک افتاده بود

جای پایش روی دل جا مانده بود

خواستم بگويم به اندازه تمام گلها دوستت دارم ، اما سكوت كردم ...

خواستم بگويم كه تو زيباتريني ، اما چشمانم را بستم ..

خواستم بگويم در حد پرستش تو را مي خواهم ، اما رفتم ..

اين بار تو آمدي با يك دسته گل در كنارم نشستي و گفتي :

دوستت دارم

دستهايم را در ميان دستهايت فشردي و گفتي :

بعد از خدا تنها تو....

از خجالت چشم هايم را بستم و سرم را به زير آوردم.

اين بار دست در زير چانه ام گرفتي و صورتم را به سوي خودت برگرداندي، و گونه هايم را بوسيدي.....

             بوسيدي و بوسيدي و بوسيدي ........

 و من نفهميدم چه هنگام از خواب بيدار شدم ؟...

حنان