به ره عشق رفتن آسان نیست 

این ره کوچه و خیابان نیست

بی امان لحظه لحظه باید رفت

چون در این راه خط پایان نیست

از دل تیرگی بیا بیرون ......

روشنی پشت ابر پنهان نیست

عشق رویش به سوی آیینه هاست

هدفش کافر و مسلمان نیست

در بیابان عشق باید سوخت

گفتن این قصیده آسان نیست

عشق در واژه ها نمی گنجد

چه توان گفت ؟ گفتن آسان نیست

اون چقدر ساده ازم بريد و رفت              وانمود كرد كه منو نديد و رفت

همه گفتن اون ازت بي خبره               گريه هاي دلم رو شنيد و رفت

كم كم حس كردم براش تكراريم             يه عروسك جديد خريد و رفت

اوني كه قسم مي خورد عاشقمه           جام گذاشت تنها و نااميد و رفت

يادشم نبود يه روز يه عاشقي              سر به ديوار غما كوبيد و رفت

مثل لبخندي روي لبهام شكفت              مثل اشكي از چشام چكيد و رفت

قهرمان سرنوشت من يه روز              اومد و حماسه آفريد و رفت

مثل گل بودم تا پژمردم اونم                مثل يه قناري پر كشيد و رفت

مثل يه غريبه اومد حالمو                  خيلي سرد و سرسري پرسيد و رفت

خبرش كردن كه دارم مي ميرم            اومد وجون دادنم رو ديد و رفت

مثل گنجشكي دلم رو جا گذاشت           زير اين باروناي شديد و رفت

قفس چشماشو وا كرد روي من           يهو گنجشك دلم پريد و رفت

اون چقدر ساده ازم بريد و رفت          وانمود كرد كه منو نديد و رفت

اقرا باسم ربك الذي خلق ...

این یه بنده خداییه که چون دستش بهم نمی رسه از راه دور عکسش رو برام فرستاده ..

ولی فکر کرده ..........؟؟؟؟؟؟ من که کادومو ازش می گیرم....

این جوری قبول نیست ...

اگه چشمات پرسید بگو ندیدمش......

اگه گوش هات پرسید بگو نشنیدمش....

اگه دستت لرزید بگو مال سرماست .....

اما اگه دلت لرزید به خودت دروغ نگو .......

هنوز دوستش داری

بفرنایید تا از دهن نیفتاده .......... 

به نام او که با بردن نامش به تولدی دوباره می رسم....

برای روز میلاد تن من

نمی خواد پیرهن شادی بپوشی

به رسم عادت دیرینه حتی

برایم جام سر مستی بنوشی

برای روز میلادم اگر تو

به فکر هدیه ای ارزنده هستی

مرا با خود ببر تا اوج خواستن

بگو با من که با من زنده هستی

تولدم مبارک....

فقط دو روز دیگه ....

آخ جون ......

منتظر نظراتتون هستم .

یه ذره دیگه فکر کن .....جون من ...

تو حدست رو بگو....کاری نداشته باش به چی ؟

خودم به موقعش می گم .

ما چون دو دریچه روبروی هم

آگاه ز هر بگو مگوی هم

هر روز سلام و پرسش و خنده

هر روز قرار روز آینده

اکنون دل من شکسته و خسته است

زیرا یکی از دریچه ها بسته است

نه مهر فسون نه ماه جادو کرد

نفرین به سفر که هر چه کرد او کرد...

هنوز هم می تونی حدست رو بگی.

حدسای جالبی زدین...

حالتون خوبه ؟ این دفعه با یه مطلب فوق العاده اومدم.

البته دوستان دختر و خانوم بنده لطف کنن نخونن. مخصوص خودشونه ...

ولی حالا اگه یه خورده دلتون واسه خنده تنگ شده بود بخونینش...

مي توني بگي چه حدسي زدي ؟

خودم دانستم..

از همان نگاه گيجش دانستم دلش شكسته بود..

پشيمان شدم اما ديگر فرصتي نبود..

به دنبالش دويدم..

همچون تكه ابري سبك از پله ها مي سري د پايين مي رفت..

زير باران به او رسيدم..

فرياد زدم...مرا ببخش...مرا ببخش...

برگشت و به من نگاه كرد...

با همان نگاه آشناي قديم و گفت :

زير باران چرا ايستاده اي ؟؟؟؟؟

گنه كردم گناهي پر ز ذلت

در آغوشي كه گرم و آتشين بود

گنه كردم ميان بازواني

كه داغ و كينه جوي و آهنين بود

در آن خلوتگه تاريك و خاموش

نگه كردم به چشم پر ز رازش

دلم در سينه بي تابانه لرزيد

ز خواهش هاي چشم پر نيازش

در آن خلوتگه تاريك و خاموش....

در مدرسه از نشاطمان كم كردند

از فرصت ارتباطمان كم كردند

وقتي كه به هم عشق تعارف كرديم

از نمره انضباطمان كم كردند

مخصوص ما دختراست....

روزی به باغ آمد و روزی به باد رفت ...گویا گلی نه روییده و نه پژمرده ........

.....................................................

چه آسان می شود از یادها رفت ...

عاشقی اما نداره

جنون که حاشا نداره

از همتون عاشق ترم

این دیگه دعوا نداره

ساده نمی شه تو رو داشت

باید پیشت ستاره کاشت

ماه رو باید از آسمون

رو طاق چشم تو گذاشت

من از تو دل نمی کنم

عاشق ترینتون منم

ساز مخالف رو بزن

من ولی دم نمی زنم

( مریم حیدرزاده )

من که خیلی بهش فکر کردم . شما هم یه خورده عمقی بهش نگاه کنین....

بعد هم اگه دوست داشتین نظرتون رو بگین...

هرگز آرزویی به تو داده نشده مگر آن که توانایی به حقیقت در آوردن آن هم داده شده باشد.....

ویرانه دل ماست که با هر نگه تو        صد بار بنا گشت   دگر بار فرو ریخت

گل   بارون  زده  من  ،  گل  ياس  نازنينم

مي شكنم پژمرده مي شم ، نذار اشكاتو ببينم

تا هميشه تو رو داشتن ، دانشتن تمام دنياست

از تو و اسم تو گفتن ، بهترين همه حرفاست

با تو با تواگه باشم وحشت از مردن ندارم

لحظه هام پرميشه از تو وقت غم خوردن ندارم

اي غزل واره دل تنگ كه همه تنت كلامه

هنور هم با گل گونه ات شرم اولين سلامه

اي تو جاري توي شعرم مثل عشق و خون و حسرت

دفتر شعر من از تو سبد خاطره هامه

اي گل شكسته ساقه ، گل پرپر

كه به ياد هجرت پرنده هايي

توي ياس مبهم چشمهات مي بينم

كه به فكر يك سفر به انتهايي